De najaarsgroep van EET als een Vrouw is begonnen en zoals bij iedere groep gebeurt er steeds hetzelfde. Het is echt bijzonder om te zien hoe ons brein werkt.

Wat ik namelijk steeds opnieuw zie gebeuren is, dat we heel erg bezig zijn met het resultaat. We beginnen aan iets nieuws en vervolgens willen we zo snel mogelijk het resultaat zien. Maar het resultaat is niet iets dat je kunt sturen. Het resultaat is het gevolg van alle kleine stapjes die je zet op weg naar je doel.

Het resultaat kun je niet afdwingen. Je kunt het resultaat ook niet versnellen. Maar toch is dat wel wat ons brein constant probeert te doen. Het stuurt constant op het resultaat. Je doet iets, het resultaat is niet wat je wilt, dus je doet iets anders. Dat is hoe we zijn opgevoed. Dat is hoe we zijn gedrild op school. Je hebt een toets, je haalt een 5 en vervolgens moet je dat cijfer gaan verbeteren.

Maar wat we vergeten is dat leren voor een cijfer alleen ervoor zorgt dat je daarna alles weer bent vergeten. Tenminste, dat geldt wel voor mij. Ik kon heel goed leren in de week voor de tentamens, ik maakte mijn tentamens en daarna was ik alles weer kwijt.

Daarom ben ik voorstander van een andere methode, namelijk het verleggen van de focus op het proces dat nodig is om het resultaat te behalen. In het voorbeeld van EET als een Vrouw, op het verleggen van de focus van de kilo´s naar het iedere dag opnieuw volgen van de nieuwe spelregels. Op het leren van de nieuwe vaardigheden die je vanaf nu nodig hebt. Op het doen van al die schijnbaar kleine en onbelangrijke stapjes die je helpen om de nieuwe versie van jezelf te creëren en steeds beter te leren kennen.

Want het resultaat staat nooit op zichzelf. Het resultaat dat je behaalt is altijd de optelsom van alle kleine stapjes die je iedere dag opnieuw hebt gezet. Kijk naar je leven op dit moment, dat is een optelsom van alles wat je in het verleden hebt gedacht, gevoeld en gedaan.

Wanneer je blijvende resultaten wilt behalen zul je moeten leren om te focussen op het proces. Hoe dat werkt bespreek ik met je in deze podcast.

Heel veel luisterplezier

Van resultaat naar proces

Dag mooie vrouw

Daar ben ik weer. En deze week wil ik het met je hebben over iets dat ik constant voorbij zie komen in EET als een Vrouw. En dat is de enorme focus die we hebben op alles wat niet lukt. Op de resultaten die we nog niet hebben behaald. Op de dingen die verkeerd gaan. Op het niet kunnen volhouden van dingen. Op alles wat niet werkt. Op alles wat er nog niet is. Vervolgens krijgen we daar heel veel stress van en gaan we nog harder ons best proberen te doen. We gaan nog strenger plannen, we gaan nog beter opletten, we gaan nog strikter zijn naar onszelf. Daar krijgen we dan vervolgens zo´n enorme bak stress van dat we steeds meer interne druk opbouwen totdat uiteindelijk de boog zo strakgespannen staat dat we doorslaan.

Dan gaan we fuck-it eten, of we gaan fuck-it shoppen, of we gaan fuck-it hangen op de bank omdat we wel een rustige dag hebben verdiend (terwijl het werk zich blijft opstapelen en we daar dus onderhuids weer stress van krijgen). Je herkent het vast wel. Dit is de oude manier om dingen op te lossen. Focussen op het resultaat is de mannelijke manier. Voor mannen werkt dit heel goed. Mannen hebben een piekfocus, die hebben een focuspunt nodig om in beweging te komen. Maar voor vrouwen werkt het een beetje anders. De vrouwelijke manier is de focus op het proces. Denk maar aan een eitje en aan de zwangerschap. Voor mannen is de bijdrage om een zaadje te leveren. Dan is in principe de bijdrage voor de man klaar. Hij kan vanaf dat moment niet veel meer doen. Behalve dan natuurlijk zorgen voor een goede basis in de vorm van een veilige plek om te wonen en iedere maand voldoende brood op de plank. De rest van het verhaal gebeurt in de vrouw. Het bevruchte eitje groeit langzaam uit tot een baby. Ons lichaam maakt gewoon in 9 maanden een nieuw lichaam zonder dat we daar ook maar iets voor hoeven te doen. Behalve iedere dag opnieuw focussen op voldoende slaap, gezonde voeding, voldoende rust en ontspanning en natuurlijk de nodige mentale voorbereiding.

Er is geen ene vrouw die iedere dag in de spiegel kijkt en denkt: waar blijft die baby nou. We weten allemaal dat we negen maanden nodig hebben voordat de baby klaar is om geboren te worden. Voordat de baby af is zogezegd. Er zit negen maanden productietijd aan een baby. En niemand die daar moeilijk over doet. En ook als de baby eenmaal geboren is, dan weten we dat ie niet gelijk kan praten en lopen en reken en schrijven. Dat heeft tijd nodig en dat gaat stapje voor stapje. Door vooral veel oefening en herhaling. Dat vinden we allemaal heel normaal. Tenminste, dat hoop ik wel ha, ha. En ik zie hier hetzelfde met mijn puppie, met maggie. Inmiddels is ze alweer vijf maanden en ik zie de vorderingen in haar ontwikkeling. Zo leuk om te zien dat ze steeds meer hond wordt. Toen ik haar kreeg was ze al iets ouder, ze was 3,5 maand, dus het was niet meer een puppy puppy, het was zeg maar een peuter hond. Met natuurlijk ook de behoeften van een peuter, dus heel veel slapen en heel veel veiligheid bieden. Maar nu zie ik dat haar wereld langzaam groter wordt. Dat ze meer aan het ontdekken is en dat ze behoefte heeft aan bijvoorbeeld wat verder wandelen en een ander ritme. Veel slapen blijft natuurlijk nog steeds en niet al te veel prikkels ook. Maar het is echt een proces.

En datzelfde geldt voor ons. Maar toch zie ik dat we dat geduld vaak niet op kunnen brengen voor onszelf. Dat we al heel snel gefocust zijn op de weegschaal en op het getal daar daarop staat. Dat we veel meer bezig zijn met het resultaat dan met het proces dat nodig is om daar te komen.

Het punt is, dat wanneer je alleen maar focust op het resultaat, dat je nooit het proces gaat ontdekken dat je nodig hebt om tot het resultaat te komen. En als je nooit het proces gaat ontdekken en leren dat je nodig hebt om een bepaald resultaat te bereiken – of dat nou afvallen, een betere gezondheid, meer geld op de bank of een fijne relatie is – dan zul je nooit blijvende resultaten gaan behalen. Dat is onmogelijk.

Omdat je dan niet weet wat je moet doen als het leven tussendoor komt. Of hoe je de draad weer op kunt pakken nadat het leven tussendoor gekomen is. Want dat gebeurt. Het leven blijft ons iedere dag opnieuw verrassen en uitdagen. Zeker in de tweede helft van ons leven. Mensen worden ziek, mensen overlijden, je werksituatie verandert, je relatie verandert, je kinderen gaan het huis uit, je krijgt kleinkinderen. En in de wereld staat het ook niet stil op dit moment. Dus het beste dat je nu kunt doen voor jezelf is zorgen dat je de nieuwe spelregels leert die je vanaf nu nodig hebt om zelf je lichaam weer in balans te brengen en in balans te houden. 

Dat betekent dat je nieuwe vaardigheden dient te gaan leren. Dat betekent dat je bereid moet zijn om alles wat je ooit hebt geleerd over voeding en gezondheid te vergeten en een nieuwe waarheid te gaan onderzoeken voor jezelf. Dat betekent ook dat je bereid bent om te leren hoe je je brein kunt managen en je zelfleiderschap kunt gaan oppakken. Want die vaardigheden ga je vanaf nu keihard nodig hebben om van jouw tweede helft jouw beste helft te maken.

Als je gaat voor de quick fix, voor de snelle resultaten, voor de pilletjes en de poeders en de spuiten, dan leert je brein niet hoe het vanaf nu werkt. Je brein krijgt dan geen tijd om de nieuwe gedachten, gevoelens en vaardigheden te programmeren die belangrijk zijn voor de tweede helft van je leven. Het krijgt onvoldoende tijd om nieuwe proceskaarten aan te maken in de kaartenbak in je hoofd waarin alle automatische programma´s zijn opgeslagen. Waardoor je dus op lastige momenten keihard terugvalt in je oude gedrag en het met geen mogelijkheid meer lukt om de draad weer op te pakken.

Dat is ook gelijk het hele grote probleem dat ik heb met al die afslankspuiten die nu op de markt zijn, los van de spierafbraak en alle andere gezondheidsproblemen die ze veroorzaken op de lange termijn. Maar ook met hormoontherapie. Ik hoorde gisteren dat de Spaanse apotheken een fors tekort hebben aan hormoontherapie medicatie voor vrouwen. Ik dacht echt what the fuck? Moet tegenwoordig iedereen aan de hormonen?

Want weet je wat dat betekent op de lange termijn? Op de lange termijn betekent het dat steeds meer vrouwen afhankelijk worden van steeds meer medicatie om vooral jong te blijven. Het betekent dat we in de toekomst een tsunami van vrouwen krijgen die nooit het mentale transformatieproces van de overgang hebben doorlopen en daardoor op late leeftijd geheid meer psychische problemen krijgen dan de mentale problemen die ze nu hebben vanwege de veranderingen in hun brein die worden veroorzaakt door de overgang. Er komt straks een enorme hoos aan vrouwen die nooit hebben geleerd hoe ze voor hun lichaam moeten gaan zorgen in de tweede helft. Ik hou echt mijn hart vast voor hun gezondheid, zowel fysiek als mentaal.

Want hormoonmedicatie is niet de oplossing voor overgangsgedoe. Het lijkt in eerste instantie wel het ei van Columbus, maar het leert je niet hoe je vanaf nu voor jezelf kunt zorgen. En, misschien nog veel belangrijker: het helpt je niet om je zelfleiderschap op te pakken. Op de korte termijn is het misschien best fijn om je weer jezelf te kunnen voelen, maar op de lange termijn gaat het echt zorgen voor serieuze problemen.

Ik luid hier dus echt de noodklok omdat ik vind dat we hier echt serieus het paard achter de wagen spannen. We spelen met vuur en met de fysieke en mentale gezondheid van miljoenen vrouwen. Volgens mij is het veel handiger om te leren hoe je op een natuurlijke wijze de balans kunt herstellen en hoe je op een natuurlijke wijze het proces kunt doorlopen in plaats van jezelf afhankelijk te maken van een pilletje.

Want in 95% van alle gevallen is hormoontherapie echt niet nodig als je de focus verlegt van het resultaat, van je nu niet goed voelen, naar het proces, naar de kleine stapjes die iedere dag opnieuw nodig zijn om de balans in je lichaam te herstellen. Ik zie het keer op keer gebeuren bij de vrouwen die meedoen aan EET als een Vrouw.

En nee, dat is niet altijd makkelijk. Het is ook niet altijd de snelste weg. Maar het is uiteindelijk wel de enige weg naar blijvende resultaten en een goede gezondheid op de lange termijn. Er zijn maar weinig mensen gezonder geworden van het levenslang gebruiken van medicatie. Soms is het helaas nodig en dan is het ook echt heel fijn dat het er is. Maar ik vind echt dat we veel te snel en veel te makkelijk dingen proberen op te lossen met een pilletje.

Goed, ik dwaal af. Dit zit hoog, dat begrijp je inmiddels. We hadden het over het verleggen van de focus van het resultaat naar het proces. Want uiteindelijk is dat de sleutel naar het bereiken van blijvende resultaten. Focussen op het proces helpt je ook om dingen niet meer vol te hoeven houden, om minder wilskracht nodig te hebben. Om te kunnen stoppen met hard werken en de boel onder controle proberen te houden. Het proces brengt je terug in het hier en nu. Het zorgt ervoor dat je rust brengt in de dingen die je doet. Je brein wil zo snel mogelijk resultaat. Dus als je begint met een nieuw programma, zoals bijvoorbeeld EET als een Vrouw, wil je brein graag binnen twee weken al resultaat zien. Het wil zien dat het klopt waar je mee bezig bent. Nu behalen de meeste vrouwen al binnen twee weken bizarre resultaten, maar als dat niet het geval is, zorgt de focus op puur het resultaat ervoor dat je teleurgesteld raakt en afhaakt. Dat je brein je verhalen vertelt als: zie je wel, dit werkt ook niet. Of: zie je wel, dit hou je ook niet vol. Weer een boel geld uitgegeven aan een programma dat niet werkt. Bla, bla, bla…

Maar wanneer je de focus verlegt naar het iedere dag doen van alle dingen die je moet doen. Naar het plannen van je maaltijden, naar het kijken naar de dingen waar je dankbaar voor bent, naar het eten van voldoende eiwitten, naar al die andere nieuwe gewoonten, dan wordt het makkelijker. Je hoeft namelijk alleen maar te kijken naar vandaag. Het is hetzelfde als met een TomTom. Stel je wilt van Amsterdam naar Kaapstad rijden met de auto. Stel dat je hiervoor ongeveer een maand nodig hebt. Wat doe je dan? Je geeft in je TomTom de bestemming op. Vervolgens rekent je TomTom de route uit en dan ga je op stap. Kijk je dan constant naar het aantal kilometers dat je nog moet rijden? Nee. Je kijkt naar de route van vandaag. Waar moet je vandaag naartoe, hoe ziet dat traject eruit. Waar kun je tanken, waar ga je overnachten en waar ga je eten. En vanavond bereid je je voor op de route van morgen. Heel af en toe kijk je hoeveel dagen en hoeveel kilometer je nog moet, maar daarna focus je je weer op de route van vandaag.

Zo werkt het met ieder doel dat je wilt bereiken. Je doel is de stip op de horizon en vervolgens ga je naar je doel navigeren. Je gaat de vaardigheden leren die je nodig hebt om je doel blijvend te kunnen bereiken, je gaat de route bepalen, je gaat iedere dag focussen op de kleine stapjes die nodig zijn om daar te komen waar je naartoe wilt. Je gaat niet krampachtig focussen op willen blijven waar je bent. En je gaat ook niet krampachtig focussen op zo snel mogelijk je doel willen bereiken. De reis is uiteindelijk het leukste stuk van je doel. De reis naar de nieuwe versie van jezelf. Of om even bij het voorbeeld te blijven, de roadtrip naar Zuid Afrika en alles wat je onderweg tegenkomt. Ik zie het hier ook met de pelgrims. Ze hebben Santiago als doel. Maar ze focussen iedere dag op de etappe die ze moeten lopen. Ze zijn bezig met het weer. Met hoe laat ze het beste kunnen opstaan: als het warm wordt moet je eerder weg dan wanneer het weer koeler is. En als het regent, hoe laat gaat het dan regenen en hoe kun je de regen het beste omzeilen. Maar ze zijn ook bezig met waar ze die nacht gaan slapen en waar ze kunnen eten en zelfs tussendoor kunnen plassen. Ze moeten iedere dag een stempel halen en hun kleren wassen. Maar ze zijn helemaal niet bezig om zo snel mogelijk in Santiago te komen. Alhoewel, dat is niet helemaal waar, er zijn wel mensen die maar bijvoorbeeld een maand de tijd hebben en dus alleen maar lopen te haasten en racen om er op tijd te zijn. Waardoor ze dus veel minder meekrijgen van de camino.

Dat is uiteindelijk ook mijn boodschap en vooral ook wens voor jou. De overgang is geen probleem om op te lossen. Het is een diepgaand transformatieproces. Zowel fysiek, voor je lichaam, als mentaal, voor je brein. Het hele proces duurt zeker tien jaar, maar meestal nog wel langer. En dat is niet voor niets. Je hebt die tijd nodig om te wennen aan de nieuwe versie van jezelf. Om af te kicken van je zorghormonen en om te leren hoe je vanaf nu zelf de zorg van oestrogeen en progesteron over kunt nemen. Om je leven opnieuw in te richten zodat het past bij de vrouw die je aan het worden bent. Om een visie voor jezelf te ontwikkelen voor wat jij wilt met jouw tweede helft. Om een plan te maken voor je gezondheid en je leven. Om je relatie opnieuw uit te vinden en opnieuw te creëren. Om alle oude gewoonten en verwachtingen van je af te schudden en echt voor jezelf te gaan staan en te gaan kiezen. Iedere dag opnieuw.

Je kunt niet in een paar weken of een paar maanden de totale omschakeling maken naar jouw nieuwe zelf. Dat is een proces en dat proces heeft tijd nodig. Constant achterom kijken gaat je hier niet helpen. Het enige dat je gaat helpen om hier goed doorheen te komen is focussen op het proces. Focussen op het opnieuw leren kennen van jezelf. Focussen op het opnieuw creëren van jezelf. En leren wat de nieuwe spelregels zijn vanaf nu en hoe ze werken.

Mocht je daar meer over willen weten, ga dan naar Carola van Bemmelen.nl. Ik heb een gratis gids voor je klaarstaan waarin ik de drie meestgemaakte eetfouten bespreek die vrouwen 50+ maken en ik geef je aan wat je kunt doen om dit te veranderen.

We spreken elkaar volgende week weer. Tot dan!