Je kent het wel. Je wilt iets veranderen in je leven. Je wilt eindelijk af van die overgangsbuik, je wilt je hormonen beter in balans brengen, je wilt meer energie of je wilt gewoon beter voor jezelf gaan zorgen.

Je gaat dus op zoek naar informatie. Je leest boeken, volgt podcasts, vraagt advies, googelt erop los en stelt ChatGPT de ene na de andere vraag.

Want je wilt natuurlijk wel zeker weten dat je de juiste keuze maakt. Dat het gaat werken. Dat je het kunt volhouden. Dat je niet opnieuw teleurgesteld raakt.

Je blijft dus zoeken naar antwoorden. Je wordt steeds wijzer, maar er verandert niets. En dat heeft alles te maken met je zoektocht naar zekerheid. Je brein denkt dat je heel goed bezig bent, maar in werkelijkheid kom je geen stap dichter bij je doel.

De grote vraag is dan ook:

Wat zorgt ervoor dat de ene vrouw die haar doelen wel bereikt en de andere vrouw blijft hangen in goede voornemens?

Het antwoord heeft te maken met slechts één vraag. Een vrouw die unstoppable is stelt zichzelf steeds opnieuw dezelfde vraag. Deze vraag kun je toepassen op alles wat je in je leven wilt veranderen.

In deze podcast leg ik je uit hoe het werkt. Zodat je vanaf nu eindelijk je doelen gaat bereiken.

Veel luisterplezier!

Je kunt de podcast ook beluisteren via deze podcastapps:

• Apple Podcast ⤴
• Spotify Podcast ⤴
• YouTube Music Podcast ⤴
• YouTube Video ⤴

UNSTOPPABLE

Dag mooie vrouw!

Daar ben ik weer met een nieuwe podcast. Jeetje wat is september voorbij gevlogen zeg. Had ik je al verteld dat ik een nieuwe hond heb? Ik wilde eigenlijk geen hond meer na het overlijden van mijn lieve Teun in mei van dit jaar, maar bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik merkte dat ik het huis bijna niet meer uitkwam. Ik vind er namelijk geen zak aan om in mijn eentje een beetje doelloos te gaan lopen. Dus op een zondag moest er echt wat gebeuren en heb ik mijn nordic walking stokken uit het stof getrokken. Ik ben een stuk van de camino gaan lopen en daar bedacht ik okay, waarom eigenlijk ook niet. Waarom zou ik niet weer een hond nemen.

Ik droomde al een aantal jaren van een cocker spaniel. Mijn hele instagram feed bestaat uit video´s en foto´s van cocker spaniels inmiddels volgens mij. En wat zo bijzonder is, ik ben al maanden aan het zoeken geweest naar een goede spaniel fokker hier in Spanje bij ons in de buurt. Er was er wel eentje, maar die had alleen de ginger en ik wilde graag een blue roan. En als je nu denkt waar heeft ze het in vredesnaam over: blue roan is een zwart wit gemarmerde variant. Die had ik dus gevonden vlakbij Barcelona, maar dat is nog ruim zes uur rijden hiervandaan.

Afijn, lang verhaal kort. Ik had op zondag besloten dat ik toch wilde gaan voor een cocker spaniel en op maandagochtend kwam er op mijn instagramfeed een foto voorbij van Maggie. Notabene bij een fokker hier vlak in de buurt. Ze wilde in eerste instantie met haar gaan fokken, maar had dus op die zondag besloten om dat niet te doen en zocht nog een nieuw baasje voor haar. Ze was dus al iets ouder en dat paste eigenlijk perfect.

Ik denk eerlijk gezegd dat Maggie voor mij was voorbestemd en dat ze heeft gewacht tot ik zover was. We hebben haar eind augustus opgehaald en dat was echt heel bijzonder. Ik zat op een stoel en ze kwam in één rechte streep naar me toe gerend. Ging onder mijn stoel liggen en het was overduidelijk: ik ga met jou mee. Ik heb dat één keer eerder meegemaakt met een hond en dat is echt zo bijzonder.

En nu ben ik dus helemaal verliefd op mijn baby. Ik loop iedere dag tientallen rondjes om de kerk hier in het dorp. Daar staat namelijk een kastanjeboom en mevrouw is gek op spelen met kastanjes. Dus zodra ze de kans krijgt dan peert ze hem en moet ik er weer achteraan. Ze is bijna zindelijk en het is gewoon een heerlijk beest. Ook heel fijn: ze heeft een hekel aan regen. Oh en ze is gek op autorijden. Dus dat is heel fijn voor alle ritjes naar Nederland die we ongetwijfeld nog gaan maken.

Maar daarvoor moet ik eerst mijn rijbewijs weer hebben. Man, man, daar heb ik een boel gedoe mee op het moment. Het was op 6 oktober verlopen dus ik heb twee maanden geleden al een afspraak gemaakt hier in Spanje bij de Trafico voor het verlengen. Je moet dan eerst een soort van medische keuring doen. Met een verkeerstest en allerlei beroemde videospelletjes. Echt heel idioot. Maar goed, die test had ik gelukkig gehaald dus de medische verklaring had ik netjes bij me. En je raadt het al, ik miste nog een document. Officieel heb je dat niet nodig, maar de dame van het bureau had bedacht van wel dus ik kreeg geen verlenging.

En nu zit ik dus zonder rijbewijs in een piepklein dorpje op het platteland zonder ook maar enige voorzieningen. Dus nu ga ik het alsnog in Zweden verlengen. En dat betekent dus dat ik in november naar Zweden moet vliegen voor een pasfoto. Dus daar maak ik dan maar een mini vakantie van. Ik ben nog nooit in Stockholm geweest dus ik ga dat lekker in Stockholm regelen, paar dagen in de stad, nog wat vriendinnen bezoeken en dan haal ik mijn rijbewijs op in Göteborg en dan weer terug naar hier.

Waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan toch? Maar ik moet je wel eerlijk zeggen dat ik er even helemaal klaar mee was vorige week. De taal, de hete zomer, het huis dat een enorme uitdaging is, het is soms best een challenge. Tegelijkertijd vind ik het dorp heel fijn en geniet ik nu met volle teugen van het heerlijke nazomerweer en is ons leven ontzettend rijk aan mooie ontmoetingen met mooie mensen. Er is dus ook heel veel wel, maar vorige week zat ik er echt even goed doorheen. En dat hoort er ook bij. Dat is de negatieve kant van emigratie, al het regelwerk, weer helemaal opnieuw beginnen. Een vreemde taal, andere cultuur en nieuwe mensen leren kennen. En dat heeft gewoon tijd nodig. Maar soms ben ik een beetje ongeduldig.

Maar… en dan kom ik gelijk uit bij de podcast van deze week: ik ga gewoon verder. Ik ben ergens unstoppable. Ik weiger namelijk om op te geven en ik weet dat het uiteindelijk gaat lukken om hier voet aan de grond te krijgen en een heerlijk leven op te bouwen. Ik heb hier vorige week ook een training over gegeven voor alle deelneemsters aan EET als een Vrouw die afgelopen zondag gestart zijn in de najaarsgroep. We zijn echt weer met een hele mooie groep van start gegaan.

De training was ook toegankelijk voor niet-deelnemers, maar er was geen replay van beschikbaar. En dat betekent dat veel van jullie hem hebben gemist. Vandaar dat ik heb besloten om er een aparte podcast van te maken. Omdat ik van veel deelneemsters heb gehoord dat het de spijker op de kop was en dat ze er zoveel aan hebben gehad.

Want wat zorgt er nou eigenlijk voor dat een vrouw unstoppable is. Dat een vrouw blijft doorgaan. Dat ze als een roofdier om haar doel blijft cirkelen en net zolang blijft proberen tot het is gelukt? Dat ze niet opgeeft. Dat ze constant de uitdaging weer aangaat met zichzelf en met alle obstakels die ze onderweg tegenkomt. Dat ze net één keertje vaker opstaat dan ze valt. Dat ze keer op keer leert van alles wat er nog niet werkt tot ze uiteindelijk wint.

Wat is de magische factor van die vrouw? De magische factor is dat ze weet en begrijpt hoe ze haar brein kan managen.

Ik heb de training natuurlijk gegeven vanuit EET als een Vrouw, dus dat hou ik hier in de podcast ook even aan als voorbeeld. Je kunt het natuurlijk op allerlei andere dingen in je leven ook toepassen, maar dat lijkt me logisch. Maar goed, we gaan nu dus even uit van EET als een Vrouw. En in dat kader zijn er eigenlijk vier groepen vrouwen te noemen:

• Vrouwen die nog niet meedoen aan EET als een Vrouw, ik noem ze de oriënteerders
• Vrouwen die net zijn gestart in de najaarsgroep, ik noem ze even de beginners
• Vrouwen die onderweg zijn in EET als een Vrouw, ik noem ze even de gevorderden
• Vrouwen die EET als een Vrouw hebben afgerond, ik noem ze even de afgestudeerden

Voor alle vier de groepen geldt hetzelfde proces, maar op een ander niveau.

We hebben tenslotte allemaal een oerbrein…

En dat oerbrein werkt volgens de motivatiedriehoek en daarin heeft het drie basistaken:

• Zorgen dat we veilig zijn
• Zorgen dat voortplanten
• Zorgen dat we zo min mogelijk energie gebruiken

Dit verklaart waarom we zo min mogelijk risico nemen, waarom we liever niet beginnen aan nieuwe dingen. Waarom we alert zijn als het gaat over seks en waarom we liever lui zijn dan moe.

Dit is normaal. Maar… het houdt je wel waar je nu staat. En het zorgt ervoor dat je stopt vaak nog voordat je bent begonnen. Want je oerbrein houdt niet van verandering en je oerbrein wil voorkomen dat je teveel energie gebruikt. Het laat je liever op de bank zitten met de afstandsbediening dan dat het je laat investeren in een nieuwe cursus of naar de sportschool laat gaan.

Je oerbrein is voortdurend op zijn hoede/ scant de hele dag hoe je je voelt. Op basis van hoe je je voelt komt het al dan niet in actie:

• Voel je je goed, dan wil het meer van dat goede gevoel
• Voel je je niet goed, dan wil het minder van het slechte gevoel

Vaak betekent dit dat je iets moet veranderen. Maar… verandering brengt onzekerheid. En onzekerheid is voor je brein de opdracht om te zoeken naar meer informatie. Dus het gaat op onderzoek uit hoe het jouw probleem kan oplossen en vraagt van alles. Als je het voorbeeld neemt van EET als een Vrouw, dan gaat het vragen stellen als:

• Wat moet ik allemaal doen
• Hoeveel tijd kost het
• Wat ga ik eten/ heb je een voorbeeldmenu
• Gaat dit bij mij werken
• Gaat mijn arts dit een goed idee vinden
• Kan ik dit deze keer wel volhouden

Dit zijn overigens de vragen die mij de afgelopen weken het meest zijn gesteld. En dan zou je denken dat zodra je dan een antwoord hebt op een van deze vragen dat je brein dan een beslissing neemt…

Maar niets is minder waar

Je brein wil namelijk niet veranderen, het wil alleen verklaren… En dat betekent dat het gewoon weer met een nieuwe serie vragen komt op basis van de informatie die het al heeft verzameld.

• Als je weet wat je moet eten, vraag je je af of je gezin ook mee kan eten
• Als je weet hoeveel tijd het kost, vraag je je af of nu het juiste moment is of dat je beter kan wachten
• Als je weet dat je arts het een goed idee vindt is het ook wel handig dat je andere therapeuten erachter staan

Dit blijft eindeloos doorgaan. En de enige reden waarom dit zo is, is omdat je brein probeert om zekerheid te creëren door middel van informatie. Maar zekerheid is een gevoel. En een gevoel kun je niet creëren met informatie. Een gevoel creëer je met een gedachte. Meer informatie zorgt vaak juist voor meer onzekerheid omdat meer informatie altijd meer vragen oproept.

Het beste wat je kunt doen als je onzeker bent over wat dan ook is dan ook niet meer informatie verzamelen, maar jezelf deze vraag stellen, namelijk:

Wat zou ik doen als ik zeker zou weten dat het zou lukken?

Want zoeken naar zekerheid is een bodemloze put. Zekerheid zit in jezelf. Zekerheid is een gevoel dat je nooit krijgt uit de buitenwereld omdat je geen controle hebt over de buitenwereld. Je hebt alleen controle over jouw eigen binnenwereld.

Door te doen ga je ervaren. Door te ervaren ga je weten. Door te weten ga je je zekerder voelen over wat wel en wat niet werkt voor jou.

Het enige dat je hoeft te weten is de volgende stap.

Het gaat dus niet om meer informatie. Het verzamelen van informatie geeft je het gevoel dat je in beweging bent. Maar eigenlijk sta je stil. Want wat er gebeurt als je wilt veranderen is dat je informatie gaat verzamelen.

Stel, je wilt je hormonen beter in balans brengen. Wat doe je dan? Je gaat googelen, of inmiddels waarschijnlijk naar chat en je vraagt: hoe kan ik mijn hormonen beter in balans brengen. En chat spuugt een heleboel informatie. Die informatie roept weer nieuwe vragen op. Die stel je weer aan chat en hup, daar komt weer een nieuwe hoeveelheid tekst. Dit gaat vaak net zo lang door tot je brein vol zit. Je brein brandt door. Je weet het niet meer en je doet niets.

Je hebt het gevoel dat je in beweging bent want je bent aan het onderzoeken, maar je komt nooit in actie omdat je zoveel informatie hebt dat je niet meer weet waar je moet beginnen. Dit hoor ik heel veel van vrouwen. Er is zoveel informatie over wat wel en wat niet dat ze niet meer weten waar ze moeten beginnen. En dus doen ze maar niets.

Maar als je niets doet, verandert er ook niets. Dan weet je misschien wel heel veel, maar er is echt een heel groot verschil tussen weten wat je moet doen en doen wat je moet doen.

Om deze verlamming op te lossen is het heel belangrijk dat je je realiseert dat je niet op zoek bent naar informatie. Je bent op zoek naar iets anders. Je bent op zoek naar het gevoel dat je denkt dat de informatie je gaat geven, namelijk zekerheid.

Je brein denkt dat je je zekerder voelt als je weet wat er moet gebeuren. Maar het tegenovergestelde is waar. Want ieder antwoord creëert meer vragen en meer onzekerheid. Je bent dan ook niet op zoek naar een antwoord, je bent eigenlijk op zoek naar het gevoel van zekerheid dat je denkt dat het antwoord je gaat geven.

De vraag is dus:

• Als je aan het oriënteren bent: welk gevoel heb je nodig om de knoop door te hakken
• Als je gaat starten met iets: welk gevoel heb je nodig om een goede start te maken
• Als je bezig bent met iets: welk gevoel heb je nodig om door te gaan,
• Als je iets hebt afgerond: welk gevoel heb je nodig om niet terug te vallen in je oude patroon

Wachten op dat gevoel of denken dat het gevoel via de buitenwereld komt zorgt ervoor dat je:

• In de informatieval trapt en er nooit iets verandert
• Eerst alles in het programma wilt lezen/ kijken voordat je start en je nooit begint
• Focust op het resultaat in plaats van het proces en afhaakt
• Jezelf gaat saboteren als het leven tussendoor komt en terugvalt

Gelukkig is er een eenvoudige manier om dit op te lossen. Dit is overigens ook wat ik je leer in EET als een Vrouw en nog meer in LEEF als een Vrouw, de membership, waarin het veel meer gaat over het hele mentale stuk van de overgang.

De beste manier om dit op te lossen is door een keuze te maken. Door in beweging te komen en iets te gaan doen. Door een stip op de horizon te zetten en vervolgens te focussen op de eerste stap in die richting. Wat is de eerste stap die je vandaag kunt zetten?

En om in beweging te komen heb je slechts één gedachte nodig, en dat is wat ik noem de unstoppable gedachte, namelijk:

Wat zou ik doen als ik zeker zou weten dat het zou werken?

Wat zou je nu doen als je zeker zou weten dat het zou werken. Als je zeker zou weten dat alles wat je nu zou doen zou lukken? Welke keuze zou je dan nu maken?

Zou je dan nog steeds doorgaan met het verzamelen van informatie? Of zou je in actie komen. Zou je een keuze maken. Zou je de eerste stap zetten?

De meeste beslissingen blijven hangen in de lucht omdat we onszelf niet vertrouwen.

• Omdat we bang zijn dat we het toch niet gaan doen
• Omdat we bang zijn dat het toch niet werkt
• Omdat we bang zijn dat het te veel energie gaat kosten
• Omdat we bang zijn dat ons hele leven op de schop gaat
• Omdat we bang zijn voor de consequenties of keuzes die we dan moeten maken

Ons vrouwenbrein is bang. En het grootste deel van die angst wordt veroorzaakt omdat je jezelf niet vertrouwt. Omdat je er niet op vertrouwt dat je het kunt. Dat je het gaat uitvinden hoe het werkt voor jou. Je brein probeert je te beschermen door je op het hek te laten zitten. Maar daardoor bevestig je juist aan jezelf dat je het niet kan. De beste manier om vertrouwen in jezelf op te bouwen die door te doen. Door de eerste stap te zetten.

Door te beginnen en te ervaren. En terwijl je onderweg bent stuur je bij. Dat is de beste manier om het vertrouwen in jezelf te herstellen.

Je brein haalt haar zekerheid uit het verleden. Het probeert je te beschermen door te focussen op wat er in het verleden allemaal verkeerd is gegaan. Op al die voedingsplannen die je ooit hebt gevolgd en die niet hebben gewerkt. Op al die andere dingen die je in het verleden hebt geprobeerd met 0 als resultaat. En je brein zegt: zie je wel, je kunt dit niet. Het punt is dit: zolang je op het verleden blijft focussen, blijf je het verleden herhalen.

Je kunt alleen iets anders voor jezelf creëren als je je focus verlegt naar de toekomst. En vrouw die unstoppable is haalt daarom haar zekerheid uit de toekomst. Uit de visie die ze heeft voor zichzelf.

• Omdat ze weet dat ze altijd anders kan beslissen
• Omdat ze weet dat ze kan dealen met veranderingen
• Omdat ze weet dat ze haar zekerheid uit zichzelf kan halen

De vraag is vanaf nu niet meer: wat moet ik weten voordat ik kan beginnen?
De vraag is vanaf nu: wat is de volgende stap en wat heb ik daarvoor nodig.

Vertrouw erop dat je het onderweg wel uitvindt…

Stop met focussen op het hele traject, focus op de volgende stap.

Zet je doel – je stip op de horizon

Bepaal je eerste stap

Go do it!

De nieuwe groep vrouwen is inmiddels begonnen in EET als een Vrouw. Je kunt niet meer instappen in de najaarsgroep. De nieuwe groep start eind februari. Dus als je voor jezelf hebt besloten om aan deze groep mee te gaan doen, meld je dan alvast aan op de wachtlijst. Dit kun je doen via carola.van.bemmelen.nl. Je ontvangt dan van mij bericht zodra de inschrijving weer is geopend. Stop met het verzamelen van informatie. Ga in plaats daarvan jouw plan voor jouw toekomst maken en focus op de eerste stap die nu belangrijk is. Namelijk het in balans brengen van jouw lichaam. Zodat je de energie en gezondheid hebt die nodig is om jouw toekomstvisie te realiseren.